درمان اضطراب جدایی کودک و نوجوان
جدا شدن از والدین برای بسیاری از کودکان، به ویژه در سال های ابتدایی رشد، آسان نیست. گریه هنگام رفتن به مهد کودک، چسبیدن به والدین یا نگرانی در یک محیط تازه همیشه به معنای وجود اختلال نیست. اضطراب جدایی در بعضی سنین می تواند بخشی طبیعی از رشد کودک باشد. اما وقتی ترس از جدایی شدید، مداوم یا نامتناسب با سن است و خواب، مدرسه، روابط یا فعالیت های روزانه کودک را مختل می کند، بهتر است شرایط او با کمک روانشناس کودک و نوجوان بررسی شود. منابع NHS نیز اضطراب جدایی از حدود شش ماهگی تا سه سالگی را در بسیاری از کودکان بخشی طبیعی از رشد می دانند.
این مشکل فقط در کودکان خردسال دیده نمی شود. نوجوانان نیز ممکن است با نگرانی شدید درباره والدین، اجتناب از اردو و سفر، تماس مکرر با خانه یا دشواری در مستقل شدن آن را تجربه کنند. یک علامت به تنهایی برای تشخیص کافی نیست و ارزیابی باید سن، مدت علائم، شرایط خانواده و تاثیر مشکل بر زندگی روزمره را در نظر بگیرد.
دکتر اضطراب جدایی کودک و نوجوان در غرب تهران
کلینیک روانشناسی آوای درون در شهرک غرب، خدمات تخصصی روانشناسی کودک و نوجوان ارائه می دهد. والدین ساکن غرب تهران، سعادت آباد و مناطق اطراف می توانند برای بررسی اولیه شرایط فرزندشان و انتخاب درمانگر متناسب، از مرکز راهنمایی بگیرند.
برای بررسی شرایط کودک و آشنایی با درمانگر مناسب، می توانید درخواست مشاوره خود را ثبت کنید، با مرکز تماس بگیرید یا از طریق واتساپ پیام بفرستید. این گفت و گوی اولیه برای راهنمایی شماست و به معنای تشخیص قطعی یا الزام به شروع درمان نیست.
NHS:
“Separation anxiety and fear of strangers is common in young children between the ages of 6 months and 3 years.”
اضطراب جدایی و ترس از افراد ناآشنا در کودکان شش ماهه تا سه ساله شایع است.
بهترین دکتر اضطراب جدایی چه کسی است؟
وقتی والدین عبارت «بهترین دکتر اضطراب جدایی» را جستجو می کنند، معمولا فقط به دنبال یک نام شناخته شده نیستند. آن ها می خواهند مطمئن شوند فردی که با فرزندشان کار می کند، شرایط کودک را به درستی می شناسد، با او ارتباط امنی برقرار می کند و درمان را بر اساس سن و نیازهای واقعی او پیش می برد.
با این حال، نمی توان یک روانشناس یا روان پزشک را برای همه کودکان بهترین گزینه دانست. درمانگری که برای یک کودک شش ساله مناسب است، ممکن است انتخاب اول برای نوجوانی نباشد که به دلیل نگرانی درباره والدین از اردو، مدرسه یا فعالیت های مستقل دوری می کند.
بهترین متخصص اضطراب جدایی برای هر کودک کسی است که ابتدا وضعیت او را ارزیابی کند و پیش از شناخت کافی، درباره تشخیص، روش درمان یا تعداد جلسات نتیجه گیری نکند. شدت و مدت نشانه ها، سن کودک، وضعیت مدرسه، کیفیت خواب، اتفاقات استرس زای اخیر و مشکلات همزمان می توانند بر انتخاب درمانگر و مسیر درمان اثر بگذارند.
برای مثال، ممکن است در یک کودک خردسال، ارتباط درمانی از طریق بازی و همراهی والدین اهمیت بیشتری داشته باشد. در کودک بزرگ تر یا نوجوان، درمانگر ممکن است از گفت و گو، آموزش مهارت های مدیریت اضطراب و مواجهه تدریجی با موقعیت های جدایی استفاده کند. این تفاوت ها به معنای بهتر یا ضعیف تر بودن یک روش نیستند. روش مناسب باید پس از ارزیابی انتخاب شود.
منابع تخصصی نیز تاکید می کنند که اختلال اضطراب جدایی فقط با مشاهده گریه یا وابستگی کودک تشخیص داده نمی شود. شدت، تداوم و اثر نشانه ها بر عملکرد تحصیلی، اجتماعی و روزمره کودک باید بررسی شود. در راهنمای حرفه ای MSD، تشخیص بر اساس سابقه بالینی، مشاهده موقعیت های جدایی و میزان اختلال در عملکرد انجام می شود.
چه عواملی در انتخاب متخصص مناسب اهمیت دارند؟
سن کودک یا نوجوان
کودک خردسال ممکن است نتواند نگرانی خود را به شکل مستقیم بیان کند و اضطراب او بیشتر در رفتار، بازی، خواب یا واکنش های جسمانی دیده شود. نوجوان معمولا توانایی بیشتری برای صحبت درباره نگرانی هایش دارد، اما ممکن است اضطراب را پنهان کند یا آن را به شکل تحریک پذیری، غیبت از مدرسه و مقاومت در برابر استقلال نشان دهد.
درمانگر باید بتواند زبان و روش ارتباطی خود را با سطح رشد کودک هماهنگ کند. صرف داشتن تجربه عمومی در درمان اضطراب بزرگسالان، لزوما برای کار تخصصی با کودک کافی نیست.
شدت و مدت نشانه ها
گاهی کودک فقط در روزهای ابتدایی مهد کودک یا پس از یک تغییر مهم، بی قراری نشان می دهد و به تدریج با شرایط سازگار می شود. در شرایط دیگر، ترس از جدایی برای چند هفته ادامه پیدا می کند و خواب، مدرسه یا روابط کودک را مختل می سازد.
هرچه نشانه ها شدیدتر، طولانی تر یا فراگیرتر باشند، ارزیابی دقیق تر اهمیت بیشتری پیدا می کند. MSD اختلال اضطراب جدایی را ترسی شدید، پایدار و نامتناسب با مرحله رشد توصیف می کند که می تواند مانع حضور کودک در فعالیت های متناسب با سن شود.
مشکلات همزمان
اضطراب جدایی ممکن است تنها نگرانی کودک نباشد. مشکلات خواب، اضطراب اجتماعی، نگرانی های فراگیر، افت تحصیلی، سوگ، تغییر محل زندگی یا تجربه جدایی دشوار می توانند در کنار آن وجود داشته باشند.
متخصص مناسب فقط نشانه آشکار را نمی بیند. او بررسی می کند آیا عامل دیگری در ایجاد یا ادامه اضطراب نقش دارد و آیا کودک به خدمات دیگری نیز نیاز دارد یا خیر.
امتناع از مدرسه
نرفتن کودک به مدرسه همیشه به معنای اضطراب جدایی نیست. مشکلات یادگیری، تجربه قلدری، ترس از معلم، اضطراب اجتماعی یا دشواری های خانوادگی نیز می توانند در آن نقش داشته باشند.
با این حال، اضطراب جدایی در بعضی کودکان با دل درد، سردرد، گریه یا مقاومت شدید پیش از رفتن به مدرسه همراه می شود. آکادمی روان پزشکی کودک و نوجوان آمریکا، امتناع از مدرسه، نگرانی شدید درباره امنیت والدین، چسبیدن به آن ها و شکایت های جسمانی را از نشانه هایی می داند که ممکن است در اضطراب جدایی دیده شوند.
در چنین شرایطی، درمانگر باید بتواند دلایل مختلف نرفتن به مدرسه را از یکدیگر تفکیک کند. در صورت نیاز، هماهنگی با مدرسه نیز می تواند بخشی از برنامه درمان باشد.
شرایط و تجربه های اخیر کودک
شروع مدرسه، تغییر خانه، تولد خواهر یا برادر، بیماری یکی از اعضای خانواده، سوگ یا جدایی والدین می توانند احساس امنیت کودک را تحت تاثیر قرار دهند. این اتفاق ها لزوما باعث اختلال نمی شوند، اما ممکن است در بعضی کودکان اضطراب را تشدید کنند.
درمانگری که فقط بر کنترل رفتار تمرکز کند و زمینه زندگی کودک را نبیند، ممکن است بخش مهمی از مسئله را نادیده بگیرد. ارزیابی مناسب باید تجربه های اخیر، روابط خانوادگی و واکنش کودک به تغییرات را نیز در نظر بگیرد.
نیاز احتمالی به ارزیابی روان پزشکی
بسیاری از کودکان مبتلا به اضطراب جدایی، درمان را با ارزیابی روانشناس کودک آغاز می کنند. اگر نشانه ها بسیار شدید باشند، مشکلات دیگری نیز وجود داشته باشد یا درمانگر احتمال دهد که ارزیابی پزشکی لازم است، ممکن است مراجعه به روان پزشک کودک و نوجوان پیشنهاد شود.
روانشناس و روان پزشک نقش یکسانی ندارند. روانشناس بر ارزیابی روانشناختی، روان درمانی و آموزش والدین تمرکز می کند. روان پزشک پزشک متخصصی است که می تواند وضعیت پزشکی و نیاز احتمالی به دارو را بررسی کند. دارو برای همه کودکان لازم نیست و تصمیم گیری درباره آن فقط باید توسط روان پزشک انجام شود.
معیارهای انتخاب متخصص اضطراب جدایی کودک
تحصیلات مرتبط با کودک و نوجوان
درمانگر باید تحصیلات حرفه ای مرتبط با روانشناسی یا روان پزشکی داشته باشد و آموزش او با حوزه کودک و نوجوان ارتباط داشته باشد. عنوان های کلی یا تبلیغاتی به تنهایی اطلاعات کافی درباره صلاحیت یک درمانگر ارائه نمی کنند.
والدین می توانند درباره مدرک تحصیلی، حوزه فعالیت، شماره مجوز حرفه ای و گروه سنی مراجعان سوال کنند. یک متخصص حرفه ای معمولا این اطلاعات را شفاف بیان می کند.
تجربه درمان اختلالات اضطرابی کودکان
تجربه کار با اضطراب کودک فقط به شناخت نام اختلال محدود نمی شود. درمانگر باید با شکل های مختلف بروز اضطراب در سنین گوناگون آشنا باشد.
برای نمونه، یک کودک ممکن است نگرانی خود را با گریه و چسبیدن نشان دهد، در حالی که کودک دیگری پیش از مدرسه دچار دل درد شود. NHS نیز توضیح می دهد که اضطراب در کودکان می تواند با مشکلات خواب، نگرانی مداوم، تحریک پذیری، چسبیدن به والدین و شکایت از دل درد همراه باشد.
آشنایی با درمان های متناسب با سن
درمانگر کودک باید بتواند روش درمان را با سن، توانایی شناختی و شیوه ارتباطی کودک هماهنگ کند. برای بعضی کودکان، بازی به ایجاد ارتباط و بیان هیجان کمک می کند. برای کودکان بزرگ تر و نوجوانان، درمان شناختی رفتاری و تمرین های عملی ممکن است بخش مهم تری از درمان باشد.
نام بردن از بازی درمانی یا درمان شناختی رفتاری به تنهایی کافی نیست. مهم است که درمانگر توضیح دهد چرا یک روش را پیشنهاد می کند و آن روش چگونه با نیاز کودک ارتباط دارد.
توانایی ایجاد ارتباط امن با کودک
کودک باید فرصت داشته باشد به تدریج با درمانگر آشنا شود. انتظار نمی رود همه کودکان در جلسه اول به راحتی صحبت کنند یا بدون نگرانی از والدین جدا شوند.
درمانگر حرفه ای کودک را مجبور به صحبت، بازی یا جدایی ناگهانی نمی کند. او با توجه به سن، خلق و شرایط کودک، رابطه درمانی را مرحله به مرحله شکل می دهد.
مشارکت دادن والدین در درمان
در درمان اضطراب جدایی، واکنش والدین اهمیت زیادی دارد. گاهی والدین از روی محبت، به شکل مداوم به کودک اطمینان می دهند یا برای جلوگیری از ناراحتی او تمام موقعیت های جدایی را حذف می کنند. این واکنش ها قابل درک هستند، اما در برخی شرایط ممکن است ناخواسته چرخه اضطراب را ادامه دهند.
متخصص مناسب به جای سرزنش والدین، به آن ها کمک می کند الگوهای موجود را بشناسند و پاسخ های آرام تر، ثابت تر و متناسب تری ایجاد کنند. MSD نیز به اهمیت درمان رفتاری همراه با خانواده و راهنمایی مراقب کودک اشاره می کند.
ارزیابی دقیق پیش از شروع درمان
ارزیابی مناسب فقط پرسیدن چند سوال درباره گریه کودک نیست. درمانگر باید زمان شروع نشانه ها، موقعیت های محرک، سابقه رشد، شرایط مدرسه، خواب، روابط خانوادگی و اتفاقات مهم زندگی را بررسی کند.
در صورت نیاز، گفت و گو با کودک، مشاهده رفتار و ابزارهای ارزیابی معتبر نیز می توانند به شناخت بهتر مسئله کمک کنند. هیچ پرسشنامه یا جلسه کوتاهی به تنهایی نباید مبنای تشخیص قطعی قرار گیرد.
داشتن مجوز حرفه ای معتبر
اطلاعات مربوط به مجوز باید روشن و قابل بررسی باشد. والدین حق دارند پیش از شروع جلسات درباره شماره نظام روانشناسی، نظام پزشکی یا مجوز حرفه ای متخصص سوال کنند.
در صفحه معرفی هر درمانگر نیز بهتر است مدرک، حوزه تخصص، رویکرد درمانی، گروه سنی مراجعان و شماره مجوز در صورت وجود درج شود.
توضیح شفاف روند درمان
یک متخصص مسئولیت پذیر توضیح می دهد جلسه نخست چگونه برگزار می شود، نقش والدین چیست و چه اطلاعاتی برای ارزیابی نیاز است. او همچنین درباره محدودیت های درمان صادق است.
تعیین تعداد قطعی جلسات پیش از ارزیابی، تضمین نتیجه یا وعده از بین رفتن کامل اضطراب در مدت کوتاه، معیار مناسبی برای انتخاب درمانگر نیست. پاسخ کودکان به درمان متفاوت است و برنامه باید بر اساس پیشرفت واقعی آن ها تنظیم شود.
توجه به احساس کودک و والدین
درمان فقط مجموعه ای از تکنیک ها نیست. والدین باید بتوانند نگرانی هایشان را بدون احساس قضاوت مطرح کنند و کودک نیز باید در محیط درمان احساس امنیت نسبی داشته باشد.
این احساس امنیت به معنای نبودن هیچ ناراحتی یا مقاومت در جلسات نیست. بعضی تمرین های درمانی ممکن است برای کودک دشوار باشند، اما باید به صورت تدریجی، قابل توضیح و متناسب با ظرفیت او انجام شوند.
معرفی روانشناسان اضطراب جدایی کودکان در آوای درون
اضطراب جدایی در کودکان چیست و در آوای درون چگونه بررسی می شود؟
اضطراب جدایی زمانی به بررسی تخصصی نیاز پیدا می کند که ترس کودک از دور شدن از والد یا مراقب اصلی، با سن او تناسب نداشته باشد و در بخش هایی مانند رفتن به مدرسه، خوابیدن، ماندن نزد بستگان یا انجام فعالیت های مستقل اختلال ایجاد کند.
با این حال، هر گریه یا بی قراری هنگام خداحافظی به معنای اختلال اضطراب جدایی نیست. بسیاری از کودکان خردسال در بخشی از روند رشد خود، هنگام دور شدن از والدین ناراحت می شوند. آکادمی روان پزشکی کودک و نوجوان آمریکا نیز توضیح می دهد که مقداری اضطراب هنگام جدایی، به ویژه از حدود هشت ماهگی تا سال های پیش از مدرسه، می تواند بخشی طبیعی از رشد باشد.
به همین دلیل، خدمات درمان اضطراب جدایی در آوای درون با یک تشخیص سریع یا برچسب زدن به کودک آغاز نمی شود. درمانگر ابتدا بررسی می کند که این واکنش از چه زمانی شروع شده، در چه موقعیت هایی اتفاق می افتد، چقدر ادامه دارد و چه تاثیری بر زندگی کودک و خانواده گذاشته است.
گاهی والدین به دلیل گریه های شدید کودک هنگام رفتن به مهد کودک مراجعه می کنند، اما در ارزیابی مشخص می شود که کودک پس از چند دقیقه آرام می شود و روند سازگاری او متناسب با سن است. در شرایط دیگری، کودک ممکن است چندین هفته از رفتن به مدرسه خودداری کند، شب ها فقط در کنار والد بخوابد و هنگام جدایی دچار دل درد یا وحشت شود. این دو وضعیت مسیر یکسانی ندارند و لازم است جداگانه بررسی شوند.
در جلسه ارزیابی چه چیزهایی بررسی می شود؟
در جلسه نخست، درمانگر فقط درباره گریه یا وابستگی کودک سوال نمی کند. شرایط کودک به صورت کامل تر بررسی می شود تا مشخص شود نگرانی اصلی چیست و چه نوع کمکی می تواند مناسب تر باشد. موضوعاتی که ممکن است در ارزیابی مورد توجه قرار گیرند شامل سن کودک، مدت ادامه نشانه ها، وضعیت خواب، تجربه مهد کودک یا مدرسه، روابط خانوادگی، تغییرات اخیر زندگی و واکنش والدین در زمان جدایی است.
اگر کودک در سن مناسبی باشد، درمانگر با او نیز ارتباط برقرار می کند. این ارتباط ممکن است از طریق گفت و گو، نقاشی، بازی یا فعالیت متناسب با سن شکل بگیرد. هدف این نیست که کودک در جلسه اول مجبور به جدایی از والد یا صحبت درباره همه نگرانی هایش شود. رابطه درمانی به تدریج و با توجه به میزان احساس امنیت کودک شکل می گیرد.
در آوای درون، نتیجه ارزیابی اولیه به والدین کمک می کند بدانند آیا نشانه ها بیشتر با یک مرحله رشدی یا سازگاری موقت ارتباط دارند، یا بهتر است درمان تخصصی آغاز شود. در صورت نیاز، درباره روش درمان، نقش والدین و مسیر جلسات نیز توضیح داده می شود.
تفاوت اضطراب طبیعی و اختلال احتمالی اضطراب جدایی
جدول زیر برای شناخت تفاوت های کلی طراحی شده است. این مقایسه ابزار تشخیص نیست و شرایط هر کودک باید جداگانه بررسی شود.
| اضطراب طبیعی هنگام جدایی | شرایطی که بهتر است ارزیابی شود |
|---|---|
| معمولا با سن و مرحله رشد کودک تناسب دارد | شدت واکنش با سن کودک هماهنگ نیست |
| اغلب پس از مدتی کوتاه کاهش پیدا می کند | برای چند هفته ادامه دارد یا شدیدتر می شود |
| کودک پس از رفتن والد به تدریج آرام می شود | کودک مدت زیادی درگیر بازگشت والد باقی می ماند |
| مانع حضور مستمر در مدرسه یا مهد کودک نمی شود | رفتن به مدرسه، مهد کودک یا فعالیت های روزانه را مختل می کند |
| در موقعیت های تازه یا محدود دیده می شود | در موقعیت های مختلف و به صورت تکراری رخ می دهد |
| با یک برنامه منظم و اطمینان بخشی معمول کاهش می یابد | اطمینان بخشی مکرر نیز آرامش پایداری ایجاد نمی کند |
| استقلال کودک به تدریج بیشتر می شود | کودک از فعالیت های متناسب با سن خود دوری می کند |
MSD Manual توضیح می دهد که تشخیص اختلال زمانی مطرح می شود که نشانه ها پایدار باشند، ناراحتی قابل توجه ایجاد کنند یا عملکرد روزمره کودک را مختل سازند.
این تفاوت برای والدین مهم است، چون هدف از مراجعه به روانشناس کودک، بیمار معرفی کردن هر کودک مضطرب نیست. ارزیابی تخصصی کمک می کند رفتار طبیعی، واکنش موقت به تغییرات و اختلال اضطراب جدایی با دقت بیشتری از یکدیگر تفکیک شوند.
نشانه هایی که در ارزیابی اضطراب جدایی بررسی می شوند
هدف از شناخت علائم، تشخیص دادن کودک در خانه نیست. این نشانه ها به والدین کمک می کنند متوجه شوند چه اطلاعاتی را بهتر است در جلسه ارزیابی با درمانگر در میان بگذارند.
نگرانی های عاطفی و فکری
کودک ممکن است مدام نگران باشد که برای والدین حادثه ای رخ دهد یا آن ها دیگر بازنگردند. بعضی کودکان بارها درباره زمان بازگشت والد سوال می کنند و حتی پس از دریافت پاسخ، دوباره به اطمینان گرفتن نیاز دارند.
ترس از تنها ماندن، کابوس درباره جدایی، نگرانی از گم شدن و تصور اتفاق های ناخوشایند برای اعضای خانواده نیز ممکن است دیده شود. در نوجوانان، این نگرانی ها همیشه آشکار نیستند و گاهی پشت تحریک پذیری یا مخالفت با فعالیت های مستقل پنهان می شوند.
واکنش های رفتاری
گریه شدید، چسبیدن به والد، دنبال کردن او در خانه یا مقاومت هنگام خداحافظی از واکنش هایی هستند که درمانگر درباره آن ها سوال می کند.
در بعضی کودکان، اضطراب با نرفتن به مدرسه، خودداری از ماندن نزد بستگان، نپذیرفتن خواب در اتاق جدا یا تماس های مکرر هنگام دور بودن همراه است. آکادمی روان پزشکی کودک و نوجوان آمریکا، امتناع از مدرسه، نگرانی درباره امنیت والدین، چسبیدن و وحشت هنگام جدایی را از نشانه های قابل بررسی می داند.
نشانه های جسمانی
کودکان همیشه نمی توانند اضطراب خود را توضیح دهند. گاهی ناراحتی آن ها به شکل دل درد، سردرد، تهوع، بی قراری یا مشکلات خواب ظاهر می شود.
اگر این شکایت ها بیشتر پیش از رفتن به مدرسه یا هنگام جدایی رخ دهند، درمانگر الگوی زمانی آن ها را بررسی می کند. البته وجود علائم جسمانی نباید خودکار به اضطراب نسبت داده شود. در صورت تداوم یا شدت نشانه ها، بررسی پزشکی نیز ممکن است لازم باشد.
NHS اشاره می کند که اضطراب کودکان می تواند با اختلال خواب، چسبیدن به والد، گریه مکرر و شکایت از دل درد همراه باشد.
اضطراب جدایی کودک چگونه بر انتخاب درمان تاثیر می گذارد؟
نوع نشانه ها بر برنامه درمان اثر دارد. برای کودکی که فقط در زمان ورود به مهد کودک مضطرب می شود، ممکن است آموزش والدین، ایجاد یک برنامه خداحافظی ثابت و هماهنگی با مربی اهمیت بیشتری داشته باشد.
در شرایطی که کودک از مدرسه رفتن خودداری می کند، درمانگر ممکن است علاوه بر جلسات کودک و والدین، همکاری با مدرسه را نیز پیشنهاد دهد. اگر نگرانی های شدید، مشکلات خواب یا اختلال های اضطرابی دیگری وجود داشته باشند، برنامه درمان باید گسترده تر باشد.
برای کودکان خردسال، درمان معمولا بدون مشارکت والدین کامل نیست. درمانگر به والدین کمک می کند واکنش هایی را که ناخواسته اضطراب را بیشتر می کنند بشناسند و شیوه های ثابت تر و آرام تری را تمرین کنند.
برای کودکان بزرگ تر و نوجوانان نیز ممکن است آموزش مهارت های مدیریت اضطراب و مواجهه تدریجی با جدایی در برنامه قرار گیرد. این مواجهه به معنای جدا کردن ناگهانی یا مجبور کردن کودک نیست. تمرین ها باید مرحله به مرحله و متناسب با توان کودک طراحی شوند.
NHS:
“Anxiety affects their behaviour and thoughts every day.”
اضطراب می تواند هر روز بر رفتار و افکار کودک اثر بگذارد.
مسیر دریافت ارزیابی در آوای درون
والدین می توانند ابتدا اطلاعات کوتاهی درباره سن فرزند، مشکل اصلی و مدت ادامه نشانه ها در اختیار مرکز قرار دهند. بر اساس این اطلاعات اولیه، برای انتخاب درمانگر کودک و نوجوان راهنمایی دریافت می کنند.
جلسه ارزیابی فرصتی است تا نگرانی خانواده با جزئیات بیشتری بررسی شود. پس از آن، درمانگر توضیح می دهد که آیا ادامه جلسات پیشنهاد می شود، مشارکت والدین چگونه خواهد بود و چه رویکردی با شرایط کودک تناسب بیشتری دارد.
تعداد جلسات از پیش ثابت نیست. بعضی خانواده ها به چند جلسه آموزش و پیگیری نیاز دارند و در برخی شرایط، درمان به زمان بیشتری نیاز پیدا می کند. تصمیم گیری درباره ادامه مسیر بر اساس ارزیابی و تغییرات واقعی کودک انجام می شود.
اگر ترس از جدایی بر مدرسه، خواب یا استقلال فرزندتان اثر گذاشته است، می توانید برای بررسی اولیه شرایط او با آوای درون تماس بگیرید. هدف گفت و گوی اولیه، کمک به انتخاب روانشناس کودک متناسب با نیاز خانواده است و شما برای شروع درمان تحت فشار قرار نمی گیرید.
اضطراب جدایی در کودکان و نوجوانان چه تفاوتی دارد؟
خدمات درمان اضطراب جدایی در آوای درون فقط برای کودکان خردسال طراحی نشده است. این اضطراب می تواند در سنین مدرسه و نوجوانی نیز ادامه پیدا کند یا پس از یک تغییر مهم در زندگی دوباره آشکار شود. تفاوت مهم این است که کودک و نوجوان معمولا نگرانی خود را به یک شکل نشان نمی دهند.
در جلسه ارزیابی، درمانگر آوای درون نشانه ها را با توجه به سن، مرحله رشد و سطح استقلال مورد انتظار بررسی می کند. هدف این نیست که یک رفتار جداگانه به عنوان اختلال در نظر گرفته شود. مهم است بدانیم ترس از جدایی در چه موقعیت هایی ظاهر می شود، چه مدت ادامه دارد و تا چه اندازه بر مدرسه، خواب، روابط و فعالیت های متناسب با سن اثر گذاشته است.
اضطراب جدایی در کودکان چگونه دیده می شود؟
در کودکان، نگرانی معمولا آشکارتر است. ممکن است کودک هنگام خروج والد از خانه گریه کند، به او بچسبد یا برای جلوگیری از رفتن به مدرسه مقاومت نشان دهد. بعضی کودکان نیز نمی توانند بدون حضور والد بخوابند یا حتی در خانه او را از اتاقی به اتاق دیگر دنبال می کنند.
این نشانه ها همیشه به معنای اختلال نیستند. شروع مهد کودک، ورود به مدرسه یا تغییر مراقب می تواند برای مدتی با اضطراب همراه باشد. آکادمی روان پزشکی کودک و نوجوان آمریکا توضیح می دهد که مقداری نگرانی در زمان جدایی در مراحل مشخصی از رشد طبیعی است، اما زمانی که اضطراب شدید شود و در فعالیت های معمول کودک اختلال ایجاد کند، ارزیابی حرفه ای اهمیت پیدا می کند.
در آوای درون، درمانگر هنگام بررسی شرایط کودک به پرسش هایی مانند این توجه می کند:
- آیا کودک پس از رفتن والد به تدریج آرام می شود؟
- آیا اضطراب فقط در محیط جدید دیده می شود یا در موقعیت های مختلف تکرار می شود؟
- آیا کودک به دلیل ترس از جدایی، مدرسه یا مهد کودک را از دست می دهد؟
- آیا خوابیدن، ماندن نزد بستگان یا بازی مستقل برای او دشوار شده است؟
- آیا نشانه ها پس از یک تغییر خانوادگی یا تجربه استرس زا آغاز شده اند؟
این بررسی کمک می کند میان یک دوره سازگاری موقت و شرایطی که به برنامه درمانی نیاز دارد، تفاوت گذاشته شود.
چه زمانی مراجعه به دکتر اضطراب جدایی پیشنهاد می شود؟
مراجعه زودهنگام همیشه به معنای شدید بودن اختلال نیست. گاهی والدین فقط می خواهند بدانند واکنش فرزندشان طبیعی است یا بهتر است تغییراتی در شیوه برخورد با جدایی ایجاد شود. یک جلسه ارزیابی می تواند برای روشن شدن همین موضوع مفید باشد.
بهتر است دریافت ارزیابی تخصصی را جدی تر در نظر بگیرید، وقتی:
- کودک به دلیل ترس از جدایی از رفتن به مدرسه یا مهد کودک خودداری می کند.
- نشانه ها برای چند هفته ادامه پیدا کرده اند یا به تدریج شدیدتر شده اند.
- کودک بدون حضور والد نمی تواند بخوابد یا در اتاق دیگری بماند.
- دل درد، سردرد، تهوع یا بی قراری پیش از جدایی به شکل مکرر دیده می شود.
- کودک هنگام خداحافظی دچار گریه، خشم یا وحشت شدید می شود.
- نوجوان از اردو، سفر، مدرسه یا فعالیت های مستقل اجتناب می کند.
- نگرانی درباره سلامت والدین بخش زیادی از ذهن کودک یا نوجوان را درگیر کرده است.
- واکنش های معمول خانواده نتیجه نداده و شرایط باعث خستگی یا تعارض شده است.
- اضطراب بر تحصیل، روابط یا استقلال متناسب با سن اثر گذاشته است.
منابع تخصصی، مراجعه به متخصص را زمانی پیشنهاد می کنند که اضطراب شدید باشد و در جدایی از والدین، حضور در مدرسه یا ارتباط با دیگران اختلال ایجاد کند.
روش های درمان اضطراب جدایی در آوای درون
در آوای درون، درمان اضطراب جدایی با انتخاب یک روش ثابت برای همه کودکان آغاز نمی شود. ابتدا سن کودک، شدت نشانه ها، وضعیت مدرسه و خواب، شرایط خانواده و موقعیت هایی که اضطراب در آن ها بیشتر می شود بررسی می شوند. سپس درمانگر درباره مسیر مناسب با والدین گفت و گو می کند.
ممکن است برای یک کودک، آموزش والدین و تغییر شیوه خداحافظی بخش اصلی درمان باشد. کودک دیگری ممکن است به جلسات فردی، بازی درمانی هدفمند یا درمان شناختی رفتاری نیاز داشته باشد. در مواردی که نرفتن به مدرسه بخشی از مشکل است، هماهنگی با مدرسه نیز می تواند وارد برنامه درمان شود.
هدف درمان این نیست که کودک هیچ گاه نگرانی یا دلتنگی را تجربه نکند. درمان به او کمک می کند اضطراب را بهتر مدیریت کند، جدایی های متناسب با سن را به تدریج تحمل کند و به فعالیت هایی مانند مدرسه، خواب مستقل یا حضور در جمع بازگردد.
NHS نیز توضیح می دهد نوع درمان بر اساس سن کودک و علت اضطراب انتخاب می شود و درمان شناختی رفتاری می تواند به کودک کمک کند با تغییر شیوه فکر و رفتار، اضطراب خود را مدیریت کند.
NHS:
“The type of treatment offered will depend on your child’s age and the cause of their anxiety.”
نوع درمان پیشنهادی به سن کودک و علت اضطراب او بستگی دارد.
درمان شناختی رفتاری برای اضطراب جدایی
درمان شناختی رفتاری یا CBT یکی از روش های مبتنی بر شواهد برای درمان اضطراب در کودکان و نوجوانان است. در این روش، درمانگر به کودک کمک می کند افکار و پیش بینی هایی را که اضطراب را شدیدتر می کنند بشناسد و راه های قابل استفاده تری برای روبرو شدن با موقعیت های جدایی یاد بگیرد.
برای مثال، ممکن است کودک تصور کند اگر مادر از خانه بیرون برود، حتما اتفاق بدی رخ خواهد داد یا والد دیگر بازنخواهد گشت. درمانگر بدون کوچک شمردن ترس کودک، به او کمک می کند میان فکر اضطرابی و واقعیت تفاوت بگذارد و واکنش های آرام تری را تمرین کند.
درمان شناختی رفتاری فقط گفت و گو درباره ترس ها نیست. بخش مهمی از درمان می تواند شامل تمرین های عملی و تدریجی باشد. این تمرین ها متناسب با سن و توان کودک طراحی می شوند و قرار نیست او را به شکل ناگهانی در موقعیتی سخت قرار دهند.
MSD Manual درمان شناختی رفتاری را روش اصلی درمان اضطراب جدایی معرفی می کند و بر جدایی های منظم و مرحله بندی شده در مسیر درمان تاکید دارد.
مواجهه تدریجی برای اضطراب جدایی
مواجهه تدریجی یعنی کودک با حمایت درمانگر و خانواده، قدم به قدم با موقعیت هایی روبرو شود که تا امروز از آن ها دوری می کرده است.
برای یک کودک، قدم اول ممکن است چند دقیقه بازی در اتاقی دیگر باشد. برای کودک دیگری، ورود به مدرسه با یک برنامه مشخص یا خوابیدن در تخت خودش می تواند هدف درمان باشد. در نوجوانان، تمرین ممکن است شامل شرکت در یک کلاس مستقل، ماندن در جمع دوستان یا رفتن به یک برنامه کوتاه خارج از خانه باشد.
درمانگر معمولا یکباره از کودک نمی خواهد دشوارترین جدایی را انجام دهد. موقعیت ها از ساده تر به دشوارتر تنظیم می شوند و پیشرفت کودک در هر مرحله بررسی می شود.
یکی از خدمات NHS در توضیح مواجهه برای اضطراب کودکان، از روبرو شدن مرحله بندی شده با موقعیت های ترس آور مانند خوابیدن به تنهایی نام می برد.
در آوای درون، تمرین های جدایی باید با شرایط واقعی خانواده قابل اجرا باشند. برنامه ای که با ساعت مدرسه، ساختار خانه یا توان والدین هماهنگ نباشد، معمولا ادامه پیدا نمی کند. به همین دلیل، درمانگر پیش از پیشنهاد تمرین، درباره زندگی روزانه خانواده اطلاعات می گیرد.
بازی درمانی اضطراب جدایی کودک
کودکان خردسال همیشه نمی توانند ترس، نگرانی یا تصورات خود را به شکل مستقیم توضیح دهند. در چنین شرایطی، بازی می تواند راهی برای ایجاد ارتباط و شناخت دنیای هیجانی کودک باشد.
در بازی درمانی، درمانگر فقط کودک را سرگرم نمی کند. نوع بازی، نحوه تعامل کودک، واکنش او به دور و نزدیک شدن شخصیت ها و موضوعاتی که در بازی تکرار می شوند می توانند به شناخت بهتر نگرانی ها کمک کنند.
درمانگر ممکن است از عروسک، نقاشی، قصه یا بازی های نقش آفرینی استفاده کند تا کودک بتواند درباره جدایی و بازگشت در فضایی متناسب با سن خود تجربه تازه ای به دست آورد. انتخاب ابزار به سن، علاقه و هدف درمان بستگی دارد.
بازی درمانی به تنهایی برای همه کودکان کافی نیست. در بسیاری از موارد، لازم است همزمان با جلسات کودک، والدین نیز آموزش ببینند و تغییراتی در خانه اجرا شود. خدمات آوای درون نیز بر اساس ارزیابی مشخص می کند بازی درمانی چه جایگاهی در برنامه کودک خواهد داشت.
آموزش و مشاوره والدین
نقش والدین در درمان اضطراب جدایی معمولا پررنگ است. کودک بیشتر تمرین های خود را خارج از اتاق درمان و در کنار خانواده انجام می دهد. بنابراین، درمانگر به والدین کمک می کند واکنش هایی را انتخاب کنند که هم حمایتگر باشند و هم استقلال کودک را تقویت کنند.
آکادمی روان پزشکی کودک و نوجوان آمریکا تاکید می کند که مشارکت مراقب در درمان کودکان پیش دبستانی و دبستانی اهمیت اساسی دارد.
همکاری درمانگر با مدرسه یا مهد کودک
وقتی اضطراب جدایی با نرفتن به مدرسه یا مهد کودک همراه است، درمان فقط در اتاق مشاوره انجام نمی شود. کودک باید بتواند مهارت های خود را در همان محیطی تمرین کند که اضطراب در آن ظاهر می شود.
در صورت نیاز و با اطلاع والدین، برنامه ای برای بازگشت تدریجی کودک تنظیم می شود. این برنامه ممکن است شامل زمان ورود مشخص، کاهش خداحافظی طولانی، حضور یک فرد آشنا در مدرسه یا افزایش تدریجی مدت حضور کودک باشد.
AACAP توضیح می دهد که مدرسه باید از برنامه خانواده و درمانگر برای بازگشت موفق کودک به مدرسه حمایت کند.
نقش روان پزشک و درمان دارویی
دارو برای همه کودکان مبتلا به اضطراب جدایی لازم نیست. در بسیاری از موارد، روان درمانی و مشارکت والدین مسیر اصلی درمان هستند.
اگر نشانه ها بسیار شدید باشند، کودک همزمان مشکلات دیگری داشته باشد یا اضطراب مانع جدی شرکت او در درمان شود، روانشناس ممکن است ارزیابی روان پزشک کودک و نوجوان را پیشنهاد کند.
این ارجاع به معنای تجویز قطعی دارو نیست. روان پزشک پس از ارزیابی درباره نیاز یا نبود نیاز به درمان دارویی تصمیم می گیرد. روانشناس دارو تجویز نمی کند و هیچ دارویی نباید بدون ارزیابی پزشک شروع یا قطع شود.
AACAP نیز توضیح می دهد که یک درمان واحد برای همه کودکان و نوجوانان مبتلا به اضطراب وجود ندارد و انتخاب درمان باید متناسب با شرایط هر فرد انجام شود.
جلسات حضوری یا آنلاین
مناسب بودن جلسه آنلاین به سن کودک، توان او برای ارتباط در فضای مجازی، نوع مشکل و میزان مشارکت والدین بستگی دارد.
برای کودکان خردسال یا زمانی که بازی و مشاهده مستقیم بخشی از ارزیابی است، جلسه حضوری ممکن است انتخاب مناسب تری باشد. برای بعضی نوجوانان یا جلسات آموزش والدین، امکان استفاده از جلسه آنلاین وجود دارد، به شرطی که درمانگر آن را متناسب بداند و این خدمت در برنامه مرکز ارائه شود.
تصمیم درباره حضوری یا آنلاین بودن فقط بر اساس راحتی رفت و آمد گرفته نمی شود. کیفیت ارتباط درمانی و امکان اجرای درست برنامه درمان نیز باید در نظر گرفته شود.
شروع مسیر درمان در آوای درون
اگر ترس از جدایی، رفتن به مدرسه، خواب یا استقلال فرزندتان را دشوار کرده است، می توانید ابتدا درخواست مشاوره ثبت کنید. در تماس اولیه، اطلاعات کلی شرایط کودک شنیده می شود تا برای انتخاب درمانگر متناسب راهنمایی دریافت کنید.
ثبت درخواست به معنای تشخیص قطعی یا تعهد به ادامه جلسات نیست. خانواده می تواند ابتدا درباره تخصص درمانگر، نحوه ارزیابی و شکل برگزاری جلسات اطلاعات بگیرد و سپس با آرامش بیشتری تصمیم بگیرد.
چرا برای درمان اضطراب جدایی به آوای درون مراجعه کنیم؟
انتخاب مرکز درمان برای کودک فقط به نزدیک بودن مسیر یا در دسترس بودن وقت جلسه محدود نمی شود. والدین معمولا می خواهند بدانند چه کسی شرایط فرزندشان را بررسی می کند، روند ارزیابی چگونه است و آیا در طول درمان، نقش خانواده نیز جدی گرفته می شود.
در کلینیک روانشناسی آوای درون، خدمات اضطراب جدایی بر پایه ارزیابی کودک و خانواده ارائه می شود. هدف این نیست که فقط گریه، وابستگی یا مقاومت کودک متوقف شود. درمانگر بررسی می کند این نشانه ها چرا شکل گرفته اند، چه تاثیری بر مدرسه و زندگی روزمره گذاشته اند و چه مسیری با سن و شرایط کودک هماهنگ تر است.
انتخاب درمانگر متناسب با سن و شرایط کودک
همه روانشناسان کودک به یک شکل کار نمی کنند و نیازهای کودکان و نوجوانان نیز یکسان نیست. کودک خردسال ممکن است برای برقراری ارتباط به بازی، نقاشی و حضور والد نیاز داشته باشد. در مقابل، یک نوجوان ممکن است از گفت و گو، درمان شناختی رفتاری و تمرین های متناسب با استقلال خود بیشتر بهره ببرد.
در آوای درون، اطلاعات اولیه کودک پیش از معرفی درمانگر بررسی می شود. سن، نشانه اصلی، وضعیت مدرسه، شدت اضطراب و نیاز احتمالی به جلسات والدین در این انتخاب مورد توجه قرار می گیرند.
این فرایند کمک می کند خانواده فقط بر اساس نزدیک ترین زمان خالی یا یک عنوان عمومی، درمانگر انتخاب نکند. درمانگر پیشنهادی باید با گروه سنی و نوع مسئله کودک ارتباط حرفه ای داشته باشد.
ارزیابی پیش از پیشنهاد درمان
در آوای درون، روش درمان پیش از شنیدن شرایط کودک تعیین نمی شود. ابتدا درمانگر درباره زمان شروع نشانه ها، موقعیت های دشوار، شرایط مدرسه، خواب و تغییرات اخیر زندگی کودک اطلاعات جمع آوری می کند.
ممکن است در ارزیابی مشخص شود کودک در حال پشت سر گذاشتن یک دوره سازگاری طبیعی است و خانواده بیشتر به چند جلسه راهنمایی نیاز دارد. در شرایط دیگر، نشانه ها ممکن است به اندازه ای شدید یا مداوم باشند که روان درمانی کودک، آموزش والدین یا همکاری با مدرسه پیشنهاد شود.
این تفاوت مهم است، چون یک برنامه ثابت نمی تواند پاسخگوی همه کودکان باشد. NHS نیز بیان می کند نوع درمان اضطراب کودک به سن او و علت اضطراب بستگی دارد.
مشارکت والدین در مسیر درمان
درمان اضطراب جدایی معمولا فقط با حضور کودک در اتاق درمان پیش نمی رود. بخش زیادی از موقعیت های دشوار در خانه، مدرسه، هنگام خواب یا زمان خداحافظی اتفاق می افتد. بنابراین، والدین باید بدانند در این لحظه ها چگونه به کودک پاسخ دهند.
در جلسات آوای درون، والدین می توانند درباره واکنش های خود، نگرانی هایشان و دشواری اجرای تمرین ها صحبت کنند. درمانگر کمک می کند خانواده میان حمایت از کودک و تقویت تدریجی استقلال او تعادل ایجاد کند.
این همراهی با سرزنش والدین تفاوت دارد. بسیاری از رفتارهایی که اضطراب را ادامه می دهند، مانند اطمینان دادن مکرر یا لغو کردن همه جدایی ها، از نگرانی و محبت والدین شکل گرفته اند. درمانگر این الگوها را بدون قضاوت بررسی می کند و جایگزین های قابل اجرا پیشنهاد می دهد.
آکادمی روان پزشکی کودک و نوجوان آمریکا تاکید می کند که مشارکت مراقب کودک در درمان کودکان پیش دبستانی و دبستانی ضروری است.
توجه همزمان به کودک، خانواده و مدرسه
اضطراب جدایی ممکن است در خانه آغاز شود، اما تاثیر آن در مدرسه، خواب، روابط و استقلال کودک دیده شود. به همین دلیل، درمان فقط بر یک نشانه تمرکز نمی کند.
اگر کودک از مدرسه رفتن خودداری کند، درمانگر بررسی می کند آیا علت اصلی دور شدن از والد است یا عامل دیگری مانند اضطراب اجتماعی، تجربه ناخوشایند در مدرسه یا دشواری تحصیلی نیز وجود دارد.
در صورت نیاز و با اطلاع خانواده، هماهنگی محدودی با مدرسه انجام می شود تا برنامه بازگشت یا حمایت از کودک قابل اجرا باشد. اطلاعات خصوصی کودک بدون ضرورت در اختیار مدرسه قرار نمی گیرد و فقط موضوعاتی مطرح می شوند که برای اجرای برنامه درمان لازم هستند.
استفاده از روش های متناسب با سن کودک
در آوای درون، روش درمان بر اساس ارزیابی انتخاب می شود. ممکن است برنامه یک کودک شامل بازی درمانی هدفمند، آموزش والدین یا مواجهه تدریجی باشد. برای کودک بزرگ تر یا نوجوان نیز درمان شناختی رفتاری، گفت و گو درباره افکار اضطرابی و تمرین استقلال می تواند در نظر گرفته شود.
بازی درمانی در این مسیر فقط سرگرمی نیست. بازی زمانی بخشی از درمان محسوب می شود که با هدف مشخص و توسط درمانگر آموزش دیده استفاده شود.
همچنین، مواجهه تدریجی به معنای جدا کردن ناگهانی کودک از والد نیست. موقعیت های جدایی بر اساس میزان دشواری مرتب می شوند و کودک قدم به قدم با آن ها روبرو می شود.
فضای آرام و حفظ محرمانگی
کودکی که از جدایی می ترسد، ممکن است در اولین جلسه نیز نتواند به راحتی از والد فاصله بگیرد. فضای درمان باید به او فرصت بدهد بدون فشار با درمانگر و محیط آشنا شود.
در آوای درون، ایجاد ارتباط درمانی به صورت تدریجی انجام می شود. کودک مجبور نیست در جلسه نخست همه نگرانی های خود را بیان کند یا بدون آمادگی از والد جدا شود.
اطلاعات کودک و خانواده نیز در چارچوب اصول حرفه ای محرمانه باقی می ماند. درباره حدود محرمانگی، شکل حضور والدین و نحوه تبادل اطلاعات با مدرسه یا دیگر متخصصان باید توضیح روشن ارائه شود.
دسترسی برای خانواده های غرب تهران
کلینیک روانشناسی آوای درون در شهرک غرب، بلوار دادمان، پلاک ۹۴ قرار دارد. این موقعیت برای بسیاری از خانواده های ساکن شهرک غرب، سعادت آباد، مرزداران، پونک و دیگر مناطق غرب تهران دسترسی مناسبی ایجاد می کند.
جلسات حضوری همه روزه از ساعت ۹ صبح تا ۹ شب ارائه می شوند و خانواده می تواند برای دریافت اطلاعات اولیه با شماره ۰۲۱۸۸۳۶۶۶۴۴ تماس بگیرد.
در صورتی که جلسه آنلاین متناسب با سن و شرایط کودک باشد و این خدمت توسط درمانگر منتخب ارائه شود، امکان آن در تماس اولیه بررسی خواهد شد. برای بعضی کودکان خردسال، ارزیابی حضوری ممکن است انتخاب مناسب تری باشد، در حالی که برخی جلسات والدین یا نوجوانان قابلیت برگزاری آنلاین دارند.
درمانگران دارای مجوز حرفه ای
والدین حق دارند بدانند درمانگر فرزندشان چه تحصیلاتی دارد، با کدام گروه سنی کار می کند و شماره مجوز حرفه ای او چیست.
در صفحه معرفی متخصصان آوای درون باید اطلاعاتی مانند مدرک، حوزه فعالیت، شماره نظام روانشناسی یا نظام پزشکی و رویکرد درمانی به صورت شفاف درج شود. این اطلاعات به خانواده کمک می کند انتخاب خود را فقط بر اساس عنوان های تبلیغاتی انجام ندهد.
در صورتی که ارزیابی روان پزشکی نیاز باشد، نقش روانشناس و روان پزشک نیز به شکل روشن توضیح داده می شود. روانشناس دارو تجویز نمی کند و تصمیم درباره درمان دارویی فقط بر عهده روان پزشک است.
توضیح روشن درباره روند و محدودیت های درمان
درمانگر نمی تواند پیش از ارزیابی، نتیجه یا تعداد دقیق جلسات را تضمین کند. شدت اضطراب، مدت ادامه علائم، شرایط خانواده، مشکلات همزمان و میزان اجرای تمرین ها می توانند بر طول درمان اثر بگذارند.
در آوای درون، خانواده باید بتواند درباره هدف جلسات، روش پیشنهادی و نشانه های پیشرفت توضیح دریافت کند. اگر برنامه نیاز به تغییر داشته باشد، علت آن نیز با والدین در میان گذاشته می شود.
هدف این شفافیت ایجاد انتظار واقع بینانه است. درمان می تواند به کودک کمک کند اضطراب را بهتر مدیریت کند و به تدریج در فعالیت های متناسب با سن حضور پیدا کند، اما سرعت و میزان تغییر برای همه کودکان یکسان نیست.
هزینه درمان اضطراب جدایی چقدر است؟
هزینه جلسات پس از مشخص شدن درمانگر و نوع خدمت اعلام می شود. از آنجا که شرایط هر کودک و نوجوان متفاوت است، نمی توان پیش از ارزیابی برای همه خانواده ها یک هزینه کلی یا تعداد جلسه ثابت تعیین کرد.
نوع جلسه، تخصص درمانگر، مدت جلسه، حضوری یا آنلاین بودن و نیاز به جلسات جداگانه والدین می توانند بر هزینه اثر بگذارند. اگر ارزیابی نشان دهد که کودک به همکاری با مدرسه، بررسی تکمیلی یا ارجاع به متخصص دیگری نیاز دارد، جزئیات آن پیش از اقدام با خانواده در میان گذاشته می شود.
خانواده می تواند پیش از رزرو، درباره تعرفه درمانگر، مدت جلسه و شیوه برگزاری آن سوال کند. دریافت این اطلاعات به معنای الزام به شروع درمان نیست.
برای استعلام هزینه چه کاری انجام دهیم؟
برای دریافت مبلغ به روز جلسات، کافی است سن کودک، مشکل اصلی و ترجیح خود برای جلسه حضوری یا آنلاین را در فرم درخواست مشاوره ثبت کنید یا با آوای درون تماس بگیرید. پس از بررسی اولیه، نوع خدمت و درمانگر مناسب به شما معرفی می شود و هزینه جلسه نیز شفاف اعلام خواهد شد.
شماره تماس آوای درون: ۰۲۱۸۸۳۶۶۶۴۴
آدرس: تهران، شهرک غرب، بلوار دادمان، پلاک ۹۴
ساعات پاسخگویی: همه روزه از ساعت ۹ صبح تا ۹ شب
هزینه جلسات پس از انتخاب متخصص و مشخص شدن نوع خدمت اعلام می شود. برای دریافت اطلاعات دقیق می توانید فرم درخواست مشاوره را تکمیل کنید یا با آوای درون تماس بگیرید. دریافت اطلاعات اولیه به معنای الزام به رزرو جلسه نیست.
دریافت نوبت از متخصص اضطراب جدایی در غرب تهران
اگر ترس از جدایی بر مدرسه، خواب، روابط یا استقلال فرزندتان اثر گذاشته است، می توانید برای بررسی اولیه شرایط او با کلینیک روانشناسی آوای درون در ارتباط باشید.
هدف تماس اولیه، تشخیص تلفنی یا شروع فوری درمان نیست. ابتدا اطلاعات کلی کودک شنیده می شود تا خانواده برای انتخاب روانشناس کودک یا نوجوان متناسب راهنمایی دریافت کند.
ثبت درخواست مشاوره
در فرم درخواست مشاوره، اطلاعات کوتاهی مانند سن کودک، مشکل اصلی و شماره تماس ثبت می شود. کارشناس مرکز پس از بررسی درخواست با شما تماس می گیرد و درباره روند انتخاب درمانگر توضیح می دهد.
تماس با مرکز
برای دریافت اطلاعات درباره درمانگران، هزینه و زمان های موجود می توانید با شماره ۰۲۱۸۸۳۶۶۶۴۴ تماس بگیرید. پاسخگویی مرکز همه روزه از ساعت ۹ صبح تا ۹ شب انجام می شود.
ارتباط از طریق واتساپ و بله
والدین می توانند پیام کوتاهی در واتساپ یا بله، شامل سن کودک و نگرانی اصلی ارسال کنند. اطلاعات درمانی کامل یا تصاویر خصوصی کودک بهتر است تا پیش از توضیح مرکز درباره شیوه حفظ محرمانگی ارسال نشوند.
بعد از ثبت درخواست چه اتفاقی می افتد؟
کارشناس آوای درون درباره سن کودک، مدت ادامه نشانه ها و تاثیر اضطراب بر مدرسه یا زندگی روزمره سوال های کوتاهی مطرح می کند. سپس درمانگری پیشنهاد می شود که حوزه فعالیت او با سن و شرایط کودک هماهنگی بیشتری داشته باشد.
جلسه نخست معمولا برای ارزیابی دقیق تر است. در این جلسه، درمانگر شرایط کودک، تجربه های جدایی، وضعیت خواب و مدرسه و نقش والدین را بررسی می کند. پس از آن درباره مناسب بودن ادامه جلسات و مسیر پیشنهادی توضیح داده می شود.
ثبت درخواست به معنای تشخیص قطعی یا تعهد به ادامه درمان نیست. والدین می توانند ابتدا درباره تخصص درمانگر، نحوه ارزیابی و ساختار جلسات اطلاعات بگیرند و سپس تصمیم بگیرند.
چرا ارزیابی تخصصی اهمیت دارد؟
وجود گریه، وابستگی یا نرفتن به مدرسه به تنهایی برای تشخیص اختلال اضطراب جدایی کافی نیست. شدت، مدت و تاثیر نشانه ها بر زندگی روزمره باید بررسی شود. منابع معتبر نیز توصیه می کنند زمانی که اضطراب در جدایی، مدرسه یا فعالیت های معمول کودک اختلال ایجاد می کند، ارزیابی توسط متخصص سلامت روان کودک انجام شود.
برای بررسی شرایط فرزندتان و انتخاب درمانگر متناسب، می توانید فرم درخواست مشاوره را تکمیل کنید، با آوای درون تماس بگیرید یا از طریق واتساپ پیام بفرستید. هدف این ارتباط، کمک به یک انتخاب آگاهانه است و برای رزرو جلسه تحت فشار قرار نمی گیرید.
سوالات متداول درباره دکتر اضطراب جدایی
اضطراب جدایی در چه سنی طبیعی است؟
مقداری اضطراب جدایی در سال های ابتدایی رشد طبیعی است و معمولا در کودکان خردسال بیشتر دیده می شود. مسئله زمانی نیازمند بررسی دقیق تر است که واکنش کودک با سن او تناسب نداشته باشد، برای چند هفته ادامه پیدا کند یا مدرسه، خواب و فعالیت های روزانه را مختل کند.
از کجا بفهمیم کودک اضطراب جدایی دارد؟
ترس شدید از دوری والدین، نگرانی مکرر درباره سلامت آن ها، نرفتن به مدرسه، نپذیرفتن خوابیدن تنها و شکایت های جسمانی هنگام جدایی می توانند از نشانه های قابل بررسی باشند. با این حال، یک نشانه به تنهایی برای تشخیص کافی نیست و شرایط باید توسط متخصص کودک و نوجوان ارزیابی شود.
برای اضطراب جدایی به روانشناس مراجعه کنیم یا روان پزشک؟
در بسیاری از موارد، ارزیابی اولیه توسط روانشناس کودک انجام می شود. روانشناس می تواند شرایط کودک را بررسی کند و روان درمانی یا آموزش والدین را پیش ببرد. اگر نشانه ها شدید باشند، مشکلات همزمان وجود داشته باشند یا احتمال نیاز به دارو مطرح شود، ارزیابی روان پزشک کودک و نوجوان نیز ممکن است پیشنهاد شود. روانشناس دارو تجویز نمی کند.
آیا بازی درمانی برای اضطراب جدایی مناسب است؟
بازی درمانی می تواند برای برخی کودکان، به ویژه در سنین پایین تر، بخشی از برنامه درمان باشد. بازی زمانی جنبه درمانی دارد که متناسب با سن کودک، هدفمند و زیر نظر درمانگر آموزش دیده انجام شود. انتخاب این روش به نتیجه ارزیابی بستگی دارد.
آیا درمان شناختی رفتاری برای اضطراب جدایی استفاده می شود؟
بله. درمان شناختی رفتاری از روش های مورد استفاده برای اضطراب جدایی است و می تواند شامل شناخت افکار اضطرابی، آموزش مهارت های مدیریت اضطراب و تمرین جدایی های تدریجی باشد. این تمرین ها باید متناسب با توان کودک طراحی شوند و به معنای جدایی ناگهانی یا اجباری نیستند.
درمان اضطراب جدایی چقدر طول می کشد؟
مدت درمان برای همه کودکان یکسان نیست. سن کودک، شدت و مدت نشانه ها، مشکلات همزمان، شرایط مدرسه و میزان مشارکت خانواده بر طول درمان اثر می گذارند. پس از ارزیابی اولیه می توان درباره ساختار تقریبی جلسات توضیح دقیق تری ارائه کرد.
آیا والدین نیز باید در جلسات شرکت کنند؟
در درمان کودکان، مشارکت والدین معمولا اهمیت زیادی دارد. درمانگر ممکن است بخشی از جلسات را به آموزش والدین، بررسی نحوه خداحافظی، کاهش اطمینان بخشی مکرر و تقویت استقلال کودک اختصاص دهد. منابع تخصصی نیز مشارکت مراقب را بخش مهم درمان کودکان می دانند.
آیا اضطراب جدایی باعث نرفتن کودک به مدرسه می شود؟
در بعضی کودکان، اضطراب جدایی می تواند با گریه، دل درد، سردرد یا مقاومت شدید پیش از مدرسه همراه باشد. با این حال، نرفتن به مدرسه دلایل دیگری مانند اضطراب اجتماعی، مشکلات تحصیلی، قلدری یا تجربه ناخوشایند در مدرسه نیز دارد. به همین دلیل، علت اصلی باید پیش از طراحی درمان مشخص شود.
آیا اضطراب جدایی در نوجوانان هم دیده می شود؟
بله. اضطراب جدایی در نوجوانان ممکن است به شکل نگرانی شدید درباره والدین، تماس مکرر با خانه، خودداری از اردو و سفر، غیبت از مدرسه یا مقاومت در برابر استقلال دیده شود. شکل بروز آن معمولا از کودکان خردسال کمتر آشکار است.
آیا امکان مشاوره آنلاین وجود دارد؟
مناسب بودن جلسه آنلاین به سن کودک، نوع مشکل، توانایی او برای ارتباط آنلاین و نظر درمانگر بستگی دارد. جلسات والدین یا برخی جلسات نوجوانان ممکن است به صورت آنلاین برگزار شوند، اما برای بعضی کودکان خردسال، ارزیابی حضوری انتخاب مناسب تری است. ارائه نهایی این خدمت باید هنگام هماهنگی با مرکز تایید شود.
ترس از جدایی همیشه به معنای وجود اختلال نیست. اما اگر این نگرانی برای چند هفته ادامه پیدا کرده، شدیدتر شده یا بر مدرسه، خواب و استقلال کودک اثر گذاشته است، ارزیابی تخصصی می تواند به روشن شدن شرایط کمک کند.
در آوای درون، مسیر دریافت خدمت با شنیدن نگرانی خانواده و انتخاب درمانگر متناسب آغاز می شود. روش درمان پس از ارزیابی مشخص می شود و ممکن است شامل جلسات کودک، آموزش والدین، بازی درمانی هدفمند، درمان شناختی رفتاری یا همکاری با مدرسه باشد.
خانواده برای تصمیم گیری تحت فشار قرار نمی گیرد و هیچ نتیجه یا تعداد جلسه ای از پیش تضمین نمی شود. هدف این است که والدین با اطلاعات روشن تر و آرامش بیشتری برای فرزندشان تصمیم بگیرند.
