خودشیفته ها افرادی مخوف اما شاد هستند

ممکن است که خودشیفته ها توهمات بلندپروازانه درباره اهمیت خود داشته و با شرم و خجالت بیگانه باشند. اما روانشناسان می‌گویند که به احتمال زیاد آن ها شادتر از بیشتر افراد هستند.

پژوهشگران دانشگاه کوئینز بِلفاست که در حال انجام مطالعه ای درباره خودشیفتگی می باشند، دریافته اند که افراد خودشیفته ممکن است که دیگران را به خشم آورند اما احتمال کمی دارد که خودشان افسرده یا مضطرب باشند. دکترِ روانشناس آقای کاستاس پاپاگئورگیو می‌گوید که واکنش های منفی به خودشیفتگی باعث شده است جوانب مثبتی که این ویژگی رفتاری برای افراد خودشیفته دارد، نادیده انگاشته شود.

پژوهشگران سعی در درک این مطلب دارند که چرا به نظر می رسد که در جوامع مدرن، در حوزه سیاست، رسانه اجتماعی، و در فرهنگ سلبریتی ها پدیده خودشیفتگی در حال افزایش است؟ و این در حالی است که خودشیفتگی را سمّی برای جامعه می دانند.

 

«شرم یا گناه کمتر»

در تعریف آنها، احتمال کمی دارد که از افراد خودشیفته رفتارهای پرخطر سر بزند و آنها یک نگرش خودبرتربینانۀ غیر واقعی و اعتماد به نفس بیش از حد دارند؛ به علاوه، آن ها با دیگران همدل نمی شوند و هیچ گونه احساس شرم، خجالت یا گناه هم نمی‌کنند. پژوهشگران می خواهند بدانند با وجود این ویژگی‌های منفی که افراد خودشیفته دارند، چرا به نظر می‌رسد که آن ها اینقدر برجسته هستند و اغلب نه تنها تنبیه نمی شوند بلکه به آن ها پاداش هم داده می شود.

تصویر:

به نظر می رسد که خودشیفتگی در رسانه اجتماعی و سیاست افزایش یافته است.

 

خودشیفتگی نیز همچون روان رنجوری، ماکیاولیسم، و سادیسم یکی از ویژگی‌های رفتاری نهانی است که روانشناسان آن را شناسایی کرده اند.  اما پژوهشی که دکتر پاپاگئورگیو در مورد ۷۰۰ بزرگسال انجام داد، حاکی از آن است که اگرچه خودشیفتگی برای جامعه بد است، اما به نظر می‌رسد که برای خود این افراد چندان هم بد نباشد.

  • افراد خودشیفته ممکن است که دیگران را عصبانی کنند، اما خودشان موفق هستند
  • افراد خودپرست کار خاصی نمی کنند اما همچنان در کار خود موفق هستند.
  • آیا خودشیفتگی رو به افزایش است؟
  • افراد خودشیفته ممکن است که احساسات دیگران را جریحه دار کنند و به لحاظ عاطفی و احساسی اطرافیان خود را آزرده خاطر سازند، اما به نظر می‌رسد که هیچ احساس بدی در مورد خود ندارند.

 

آنها استرس کمتری دارند و احتمال کمی دارد که زندگی را پر تنش و استرس ببینند و با اعتماد به نفس بالا و حس خودبرتربینی که دارند، در برابر این گونه احساسات منفی ایمن شده اند.

 

«فکر و ذکرشان قدرت است»

 

کار پژوهشی قبلی تیم پژوهشگران بلفاست نشان داد که افراد خودشیفته به احتمال زیاد در کار و زندگی اجتماعی شان موفق هستند، زیرا «استقامت ذهنی» این افراد به آنها کمک می کند بر احساس ناامیدی یا طرد شدن فائق آیند.

دکتر پاپاگئورگیو همچنین به بررسی این مطلب پرداخت که چگونه است که ابعاد مختلف خودشیفتگی می‌تواند پیامدهای عاطفی و احساسی متفاوتی داشته باشد.

وی بیان داشت: ممکن است تمام فکر و ذکر خودشیفته هایی که ویژگی‌ خودبرتربینی در آنها قوی و پررنگ است، قدرت و موقعیت اجتماعی باشد و آن ها احساس بسیار مغرروانه ای درباره اهمیت خود داشته باشند. اما خودشیفته های «آسیب پذیر» دفاعی تر هستند و عموماً  رفتار سایرین را «خشن» می پندارند.

بر طبق اظهارات دکتر پاپاگئورگیو، در مقوله رفاه و مدیریت استرس، افراد خودشیفته متکبر و بلندپرواز ویژگی های شخصیتی بسیار مثبتی دارند.

وی افزود: اگرچه تمام ابعاد شخصیتی افراد خودشیفته خوب نیست، اما در برخی از جوانب می توانند منجر به پیامدهای مثبتی گردند. این گونه ویژگی‌های روانشناختی را نباید یا خوب و یا بد دانست بلکه آن ها را باید محصول تکامل و نمود ماهیت انسان تلقی نمود که بسته به موقعیت، می توانند سودمند یا مضر باشند. پژوهش های بعدی می توانند، در جهت منافع و مصالح عموم، راهی برای پرورش و تقویت برخی از این ویژگی های رفتاری (خوب) بیابند و در عین حال، ویژگی های رفتاری بد را نهی کنند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

این قسمت نباید خالی باشد
این قسمت نباید خالی باشد
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست